Η ΠΝΙΓΜΕΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΡΑΣΤΑ ΠΙΑΝΕΤΑΙ

Μετά τον Παναγιώτη με τα πράσινα All Star και το φοιτητή με τις πυτζάμες, οι αστυνομικές και εισαγγελικές αρχές της χώρας έχουν να παινεύονται για ακόμα μία προφυλάκιση «επικίνδυνου και ταραχοποιού στοιχείου».


O Μάριος Ζ. συνελήφθη κατά τη διάρκεια συλλαλητηρίου στα πλαίσια της γενικής απεργίας ως ύποπτος για συμμετοχή σε μικροεπεισόδια που είχαν γίνει προηγουμένως. Ο τρόπος της σύλληψής του ήταν αρκετά βίαιος, σε μια στιγμή που δε γινόταν το οποιοδήποτε επεισόδιο. Όπως καταγγέλλει ο ίδιος, αλλά και αυτόπτες μάρτυρες, σύρθηκε βίαια από το σώμα της πορείας στο πεζοδρόμιο από αστυνομικό των ΜΑΤ, γεγονός που βεβαιώνεται και από αρκετές φωτογραφίες. Τελικά προφυλακίστηκε για συμμετοχή σε φθορές και επίθεση σε όργανα των ΜΑΤ. Κρίθηκε ύποπτος για συμμετοχή σε επεισόδια με βάση τη μαρτυρία του αστυνομικού που τον συνέλαβε, ενώ μοναδικά πειστήρια εμφανίστηκαν...ένα μπουκάλι σαμπουάν και γυαλιά κολύμβησης που είχε ο Μάριος στο σακίδιό του, προκειμένου να πάει στο κολυμβητήριο για προπόνηση μετά την πορεία, αφού είναι προπονητής σε κολυμβητικό σύλλογο.


Τέτοια περιστατικά μας υπενθυμίζουν πως παραμένουν κενό γράμμα οι επανειλημμένες διακυρήξεις του υπουργού Προστασίας του Πολίτη, με τις οποίες εγγυάται να εξαλείψει τα κρούσματα αυταρχισμού στην ΕΛΑΣ και να θέσει στο προσκήνιο την προστασία των θεμελιωδών ατομικών δικαιωμάτων όσων έρχονται σε επαφή με αστυνομικά όργανα. Σε μία σύγχρονη δημοκρατία που πηγάζει από τη βούληση των πολιτών για να υπηρετεί τα δικαιώματά τους, δε συγχωρείται η ταλαιπωρία τους με τόσο διάτρητα στοιχεία, πόσο μάλλον η άδικη ενοχοποίησή τους με βάση την εμφάνιση, προκειμένου να παρουσιαστεί η εικόνα μιας αστυνομίας που συλλαμβάνει και τιμωρεί ταραχοποιούς για τα δελτία των 20.00.


Ως Νέοι Πράσινοι ζητάμε την άμεση απελεύθερωση του Μάριου Ζ Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου καλείται να προχωρήσει άμεσα σε κυρώσεις κατά των αστυνομικών που είναι υπεύθυνοι για την σύλληψη του νεαρού και να δώσει σαφή δείγματα γραφής στους υφιστάμενούς της αστυνομικούς πως κάθε κατάχρηση εξουσίας από αστυνομικά όργανα δε θα γίνεται ανεκτή.





Χαιρετισμός των Νέων Πράσινων στο 6ο Συνέδριο της Νεολαίας ΣΥΝ

Ανταποκρινόμενη σε πρόσκληση της Νεολαίας ΣΥΝ, αντιπροσωπεία των Νέων Πράσινων χαιρέτησε την έναρξη των εργασιών του 6ου Συνεδρίου της οργάνωσης στην Αθήνα, την Πέμπτη 18 Μαρτίου. Ακολουθεί ο χαιρετισμός που εκφώνησε εκ μέρους των Νέων Πράσινων η Χριστίνα Κοττώρη .


Red Green Chili Peppers by svenwerk.


Γεια χαρά σε όλους

Εκπροσωπώ ένα πολιτικό χώρο που ιστορικά έχει αναπτυχθεί γύρω από τις αξίες της οικολογικής σοφίας, τηςσυνύπαρξης και της ελευθερίας.

Ένα χώρο που ενώ αυτοπροσδιορίζεται ότι δεν ανήκει στο παραδοσιακό φάσμα Αριστερά – Δεξιά, έχει ήδη αγκαλιάσει πολύ κόσμο της ευρύτερης αριστεράς και της αυτονομίας, καθώς θεωρούν ότι η Πολιτική Οικολογία είναι ένα βήμα παραπέρα, μια ρεαλιστική καθημερινή επανάσταση για να κάνουμε τις ουτοπίες μας πραγματικότητα.

Η πολιτική οικολογία είναι ένας διακριτός πολιτικός χώρος, υπαρκτός τα τελευταία 30 χρόνια σε Παγκόσμιο επίπεδο, με ιστορικές καταβολές στα κινήματα της αμφισβήτησης του '68, της ειρήνης, της εφαρμοσμένης οικολογίας, της βιολογικής καλλιέργειας, των δικαιωμάτων των μειονοτήτων και των ζώων, των οικοκοινοτήτων.

Ένας πολιτικός χώρος που επιδιώκει από την φύση του την συνεργασία και τη σύνθεση (με όλες τις προοδευτικές και δημοκρατικές δυνάμεις), με σκοπό την οικοδόμηση μιας οικολογικής κοινωνίας που στηρίζεται στην συνύπαρξη του ανθρώπου με άνθρωπο και του ανθρώπου με τη φύση.

Ο Λάο Τσε είχε πει κάποτε μονοπάτια στη ζωή δεν υπάρχουν, εμείς τα ανοίγουμε διαβαίνοντας...

Ζούμε σε μια εποχή όπου τα πάντα γύρω μας αλλάζουν ραγδαία και με ρυθμούς ταχύτερους από ότι μπορεί να συλλάβει η αντίληψη ή το φαντασιακό μας.

Ζούμε σε μια εποχή όπου η ηγεμονία του καπιταλισμού, η γιγάντωση των παγκόσμιων «απελευθερωμένων» δομών εμπορίου και των νεοφιλελεύθερων αγορών επιβάλλουν ένα Οργουελιανό σύστημα παγκόσμιας διακυβέρνησης και ελέγχου.

Σαν συνθήκη επιβάλλεται η, προς λάθος κατεύθυνση, τεχνολογική εξέλιξη, μια ληστρική εκμετάλλευση των φυσικών πόρων, μια προσαρμοσμένη στο σύστημα παραγωγής αντίληψη του χρόνου, καθώς και τα συνεπακόλουθα φρενήρη μοντέλα αλόγιστης ανάπτυξης και κατανάλωσης, την αποτυχία των οποίων πιστοποιεί η σημερινή κρίση.

Η Αριστερά γνωρίζει πως, ιστορικά, τα δικαιώματα δεν χαρίζονται αλλά κατακτώνται.

Είναι η εποχή να δημιουργήσουμε αυτόνομους χώρους έκφρασης για όλη αυτή την ποικιλομορφία που μας χαρακτηρίζει, να προωθήσουμε την ενότητα μέσα στη διαφορετικότητα μας και να προωθήσουμε νέες μορφές κοινωνικής (αυτο)οργάνωσης.

Το πείραμα του Υποδιοικητή Μάρκος και των Ζαπατίστας, η ανακατάκτηση δηλαδή του κοινοτικού, των κοινών αγαθών, του κοινοτικού χώρου και η αυτοοργάνωση της βιοπεριφέρειας των Chiapas αποτελούν ένα παράδειγμα του τι είναι δυνατόν να επιτύχει –μέσα σε μια δεδομένη συγκυρία- ένα τοπικό εγχείρημα κοινωνικής ανυπακοής, ένα κοινοτιστικό μοντέλο αυτοδιοίκησης.

Θα μπορούσε να στηρίξει κάποιος ότι πρόκειται για ουτοπία. Ωστόσο αυτή η τοπική ουτοπία ίσως να είναι, τελικά, ρεαλιστική, γιατί οι προσδοκίες και οι δυνατότητες πηγάζουν από συγκεκριμένα βιώματα και ανάγκες των πολιτών. Σε κάθε περίπτωση η δημιουργία τοπικών αμεσοδημοκρατικών πρωτοβουλιών είναι περισσότερο ρεαλιστική από τη δημιουργία μιας παγκόσμιας δημοκρατίας.

Αν φαντάζει αξεπέραστο εμπόδιο η κατά μέτωπο επίθεση και η ανατροπή της κυριαρχίας του κεφαλαίου μέσα από την κοινωνική επανάσταση, μας απομένει η δυνατότητα να περάσουμε στην τοπική δράση.

Η οικολογική κοινωνία που ονειρευόμαστε έχει τα χαρακτηριστικά των τοπικών αμεσοδημοκρατικών δομών, τηςαυτάρκειας, και της αυτονομίας (ενεργειακής, διατροφικής, και κοινωνικής). Έχει τα χαρακτηριστικά τηςαυτοδιάθεσης, που συνεπάγεται ελευθερία και, της αυτοοργάνωσης, που συνεπάγεται ευθύνη. Είναι στο χέρι μας να συμβάλουμε στον επαναπροσδιορισμό του ενεργού πολίτη, στην επανοικοδόμηση του καθημερινού βιώματος της πολιτικής και της οικολογίας ως μια καθημερινή διαδικασία ατομικής και κοινωνικής εξέλιξης.

Η κριτική μας στάση ως καταναλωτές στις αγορές (μποϊκοτάζ, επιλεκτική αγορά με αρχές δίκαιου εμπορίου, προτίμηση στα βιολογικά προϊόντα) και στις μετακινήσεις μας (απεξάρτηση από το πετρέλαιο, στροφή στις ΑΠΕ) είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτοοργάνωσης με άπειρες προεκτάσεις. Η συμμετοχή μας σε δίκτυα βιοκαλλιεργητών- καταναλωτών (όπως το Δίκτυο Οικοκοινότητα και Το Πελίτι) είναι ένα πρώτο σημαντικό βήμα για την κατάργηση της οικονομίας της αγοράς.

Από τους αυτοδιαχειριζόμενους κοινοτικούς κήπους της Νέας Υόρκης στις οργανικές αστικές καλλιέργειες της Αβάνας, και από τη Κοινοτικά Υποστηριζόμενη Καλλιέργεια στην Αυστραλία στις μοντέρνες κολεκτίβες- συνεταιρισμούς, τα αυτοδιαχειριζόμενα εργοστάσια και τα Τοπικά Ανταλλακτικά Εμπορικά Σχήματα (Trueque) της Αργεντινής, ο σπόρος της αυτοοργάνωσης φέρνει πραγματικά εκπληκτικά αποτελέσματα.

Το κίνημα μέσα από την αυτονομία και την αποκεντρωμένη λειτουργία καταλήγει να εμπνέει νέες μορφές αντίστασης που εκτείνονται από τον διαδυκτιακό ακτιβισμό μέχρι τα αυτοδιαχειριζόμενα στέκια, τα κοινωνικά κέντρα και τις οικοκοινότητες.

Η οικοδόμηση εναλλακτικών μορφών κοινωνικής οργάνωσης όπως η επιστροφή των παραγωγικών δραστηριοτήτων κοντά στον τόπο κατανάλωσης, ο κοινωνικός έλεγχος και η αυτοδιαχείριση επί της παραγωγής αγαθών και υπηρεσιών, η στροφή στην αποανάπτυξη, η αυτοκυβέρνηση και η άμεση οικολογική δημοκρατία είναι μια ρεαλιστική πράσινη ουτοπία στον αντίποδα της οικονομίας της αγοράς. Αρκεί να μην περιμένουμε την επανάσταση ή όποια επαναστατική διακυβέρνηση και να αρχίσουμε να χτίζουμε από σήμερα το είδος της κοινωνίας που ονειρευόμαστε.

Υπό αυτό το πρίσμα, η κινηματική ενεργοποίηση των πολιτών και η κοινωνική ανυπακοή δεν είναι επιλογή, αλλά ανάγκη και υποχρέωση, γιατί τελικά ένας άλλος κόσμος είναι υπαρκτός και όχι απλά εφικτός... Εμείς τον κάνουμε πραγματικότητα αλλάζοντας εδώ και τώρα τον κακό μας εαυτό και τα κακώς κείμενα γύρω μας

Ραντεβού στους δρόμους λοιπόν. Θα τα πούμε στο Αντιρατσιστικό, στο Αντιαπαγορευτικό, στους αγώνες για τα δικαιώματα των μειονοτήτων, στα κινήματα πόλης, όπου μπορούμε να συνυπάρξουμε και να συνταχθούμεαπέναντι στις κοινές προκλήσεις. Την περιβαλλοντική υποβάθμιση, τον εθνικισμό και τον ρατσισμό, την καταστρατήγηση των πολιτικών ελευθεριών και δικαιωμάτων.

Χωρίς απαραίτητα με σημαίες και διακριτικά, μέρος των κινημάτων και όχι πάνω από αυτά.

Ειρηνικό και εποικοδομητικό Συνέδριο

Ευχαριστούμε για την πρόσκληση, να στε καλά

ΣΤΗ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΗΣ FYEG ΣΤΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ - ΟΙ ΝΕΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΝ..


Το Σαββατοκύριακο 13.2-14.2.2010 πραγματοποιήθηκε στο Βερολίνο η συνδιάσκεψη της FYEG (Federation of Young European Greens), Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας των Νέων Πράσινων με θέμα το μέλλον της Ομοσπονδίας με αφορμή τα λειτουργικά προβλήματα που αντιμετωπίζει. Τα κράτη που εκπροσωπήθηκαν εκτός από την Ελλάδα ήταν η Γερμανία, η Γαλλία, η Ισπανία, το Βέλγιο, η Ολλανδία, η Ιταλία,η Σερβία, η Τσεχία, η Σουηδία, η Φιλανδία, η Αγγλία, η Ρουμανία, η Καταλανία, η Φλαμανδία, η Ρωσία και το Λουξεμβούργο.

Μεταξύ άλλων συζητήθηκε η οργανωτική δομή της FYEG, η εσωτερική οργάνωση, ο τρόπος ψηφοφορίας και ο ρόλος της Εκτελεστικής Γραμματείας. Όλες οι προτάσεις που έγιναν και συζητήθηκαν θα υποβληθούν στη Γενική Συνέλευση,το ανώτατο διοικητικό όργανο της FYEG, που θα λάβει χώρα τον Απρίλη στη Μπρατισλάβα, όπου και θα ψηφισθούν ή θα καταψηφισθούν.


Εμείς με την παρουσία μας ως Έλληνες Νέοι Πράσινοι προσπαθήσαμε να προσδώσουμε την αναγκαιότητα που υπάρχει για μία κοινωνική αλλαγή και κάναμε προτάσεις για την αποκέντρωση της Ομοσπονδίας. Πως πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο ζωής και από το μοντέλο της αειφόρας ανάπτυξης που προτείναμε μέχρι τώρα και το οποίο δεν μας έχει βγάλει πουθενά παρά σε ένα πρασίνισμα του καπιταλισμού, να περάσουμε στο μοντέλο της αποανάπτυξης.
Η ιδέα της αποανάπτυξης ξεκίνησε από τη Γαλλία και απαντάει στα αδιέξοδα του φιλελευθερισμού και της παγκοσμιοποίησης λέγοντας: Όχι άλλη ανάπτυξη! Η αποανάπτυξη δεν σημαίνει συντήρηση και ακινησία, αλλά απόρριψη του καταναλωτικού τρόπου ζωής, άρνηση της αλόγιστης ανάπτυξης, προσπάθεια εγκαθίδρυσης ενός άλλου πιο εξισωτικού μοντέλου διάρθρωσης των κοινωνιών. Η παραίτηση από το περιττό είναι τουλάχιστον ένα βήμα που σου επιτρέπει να ανασαίνεις καλύτερα, αλλά και να σκέφτεσαι με μεγαλύτερη φρόνηση από πριν.

Είναι καιρός εμείς οι νέοι να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας και να αλλάξουμε την κοινωνία. Εξάλλου, είναι καλύτερα να κυνηγάς το αδύνατο πριν βρεθείς αντιμέτωπος με το αδιανόητο..

Σημ.1. Για την ιστορία η Γερμανία έχει τη μεγαλύτερη κοινότητα Νέων Πράσινων αριθμώντας 7.000 μέλη...
Σημ.2. Τους Έλληνες Νέους Πράσινους εκπροσώπησε η Χριστίνα Κοττώρη.

Κατεβάστε από εδώ το εισηγητικό κείμενο των Ελλήνων Νέων Πράσινων.

Η ΔΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΕΞΗ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΗ

Σε λίγες μέρες, στις 20/10, θα διεξαχθεί η δίκη για το φόνο του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου στην Άμφισσα. Ενημερωθήκαμε για τις επιστολές που έστειλε η μητέρα του δολοφονημένου Αλέξη στον Πρωθυπουργό, στον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη και στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, και στηρίζουμε την κυρία Τσαλικιάν στην έκκλησή της να γίνει στην Αθήνα η δίκη για το φόνο του Αλέξη.

Πρέπει να λάβουμε σοβαρά όλοι υπόψη μας πως μια τέτοια δίκη πρέπει να διεξαχθεί με τους όρους διαφάνειας και δημοσιότητας που της αναλογεί. Θεωρούμε πως η Ελληνική Πολιτεία οφείλει στη μνήμη του Αλέξη να επιτρέψει την οπτικοακουστική κάλυψη της δίκης, διότι η συνταγματική απαίτηση για δημοσιότητα της ακροαματικής διαδικασίας δεν μπορεί να ικανοποιηθεί με τη δυνατότητα φυσικής παρουσίας περιορισμένου ακροατηρίου εντός της αίθουσας. Δεν μπορεί μια υπόθεση που συγκλόνισε συθέμελα την ελληνική κοινωνία και τη διεθνή κοινή γνώμη να γίνει με κλειστά φώτα, χωρίς να υπάρχει άμεση ενημέρωση όλων των πολιτών. Και ιδιαίτερα όταν η κ. Τσαλικιάν θέτει ζήτηματα σχετικά με τη σύνθεση του δικαστηρίου και ενώ εκκρεμεί η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, στο οποίο προσέφυγε με αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.



Πιστεύουμε ότι η Ελληνική Δικαιοσύνη πρέπει να λάβει υπόψη τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η μητέρα του δολοφονημένου Αλέξη, η οποία αφενός δεν είναι δυνατόν να καταδικάζεται σε συνεχή ταλαιπωρία να μεταβαίνει από την Αθήνα στην Άμφισσα για όσο διαρκέσει η δίκη, και αφετέρου δεν μπορεί να παρευρίσκεται στην Άμφισσα λόγω της κατάστασης υγείας της 80χρονης μητέρας της. Εξίσου σημαντική είναι η αδυναμία βασικών μαρτύρων κατηγορίας, μαθητών Λυκείου στην πλειοψηφία τους, να βρίσκονται στην Άμφισσα όλες τις μέρες της δίκης για να καταθέσουν.

Η μητέρα αυτή δεν είναι δυνατό να τιμωρείται για την έκρηξη βίας που ακολούθησε τη δολοφονία του παιδιού της. Η Πολιτεία, υπάλληλος της οποίας ήταν ο βασικός κατηγορούμενος, οφείλει στην μητέρα αυτή τουλάχιστον τα αυτονόητα: ισονομία, διαφάνεια και μια δίκαιη δίκη, όχι μεγαλύτερη ταλαιπωρία.

Είναι η στιγμή να δοκιμαστεί αν το προεκλογικό σύνθημα «προτεραιότητα στον πολίτη», ανταποκρίνεται τουλάχιστον στην διασφάλιση του πυρήνα των ατομικών δικαιωμάτων. Αναζητούμε όλοι μαζί λύσεις που θα έχουν ως κύριο άξονά τους τις αρχές του Δημοκρατικού πολιτεύματος.

24 Οκτώβρη διεθνής ημέρα για την κλιματική αλλαγή.


Οι Νέοι Πράσινοι οργανώνουν εξόρμηση ευαισθητοποίησης για την κλιματική αλλαγή εν όψει σειρά εκδηλώσεων που θα κορυφωθούν στην παγκόσμια συνδιάσκεψη για το κλίμα στην Κοπεγχάγη τον Δεκέμβρη.

Ελάτε στα μαύρα ντυμένοι με μάσκες ή χωρίς στις 11.00 το Σάββατο 24 Οκτωβρίου στην Ερμού στο ύψος της Καπνικαρέας ( και από τη μεριά που πάει προς το Σύνταγμα ) να κάνουμε μαζί έναν περίπατο στους δρόμους της Αθήνας και στο Μετρό της και να περάσουμε το μήνυμα μας,
Σταματήστε την κλιματική αλλαγή
πληροφορίες: http://www.350.org/