Οι Νέοι Πράσινοι για το Φεστιβάλ LGBTQI+ Υπερηφάνειας Κρήτης

Φεστιβάλ Ορατότητας και Διεκδικήσεων για την Απελευθέρωση Φύλου,

Σώματος και Σεξουαλικότητας

Οι Νέοι Πράσινοι χαιρετίζουμε την πρωτοβουλία για το Φεστιβάλ Ορατότητας και Διεκδικήσεων για την Απελευθέρωση Φύλου, Σώματος και Σεξουαλικότητας. Παλεύουμε για μια κοινωνία ελεύθερης έκφρασης κοινωνικού ή φυσιολογικού φύλου και σεξουαλικότητας όλων των πολιτών σε ένα περιβάλλον ισονομίας και αλληλοσεβασμού που θεμελιώνεται μέσα από την Παιδεία. Για τους λόγους αυτούς οι Νέοι Πράσινοι στήριξαν με ενθουσιασμό την πρωτοβουλία για το εν λόγω Φεστιβάλ καθώς εστίαζε στην πληροφόρηση και το διαμοιρασμό της γνώσης μέσα από εργαστήρια, ομιλίες και άλλα μέσα άτυπης εκπαίδευσης και απευθυνόταν ανοικτά σε όλη την κοινωνία.

Η κοινότητα της ΛΟΑΤ μας μαθαίνει στην πράξη ότι κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός με τη δική του απόχρωση, προσωπικότητα και αυτοπροδιορισμό. Μας μαθαίνει ακόμη ότι, σε πείσμα φωνών μίσους και βίας προς τους συμπολίτες μας, αυτή η ποικιλία διαφορετικών αποχρώσεων οδηγεί σε κοινωνίες όμορφες και γαλήνιες όπως το ουράνιο τόξο. Δηλώνουμε παρούσες και παρόντες στην μάχη κατά της πατριαρχίας, της (ετερο)κανονικότητας, της ομοφοβίας, της τρανσφοβίας και κάθε άλλης μορφής μίσους για τον άνθρωπο, χωρίς να καταφεύγουμε σε μια εξίσου καταπιεστική μητριαρχία. Καταδικάζουμε τη βία και ειδικότερα τη βία του εκφοβισμού, αντιτάσσοντας τη μη βία, όχι απλά ως αντίβαρο στη βία αλλά ως μια φιλοσοφία που μας βγάζει από τον φαύλο κύκλο που δημιουργεί η βία. Παλεύουμε για την ισονομία όλων των πολιτών. Ισονομία που σημαίνει ίσα δικαιώματα και στον πολιτικό γάμο και στην τεκνοθεσία υπό τις ίδιες προϋποθέσεις που ισχύουν για όλους τους πολίτες. Ισονομία γιατί διαφορετικοί άνθρωποι με διαφορετικές και άνισες αφετηρίες είναι και παραμένουν ίσοι απέναντι στον Νόμο.

Αντιλαμβανόμαστε τα ανθρώπινα δικαιώματα ως ένα ενιαίο σύνολο που δεν διαιρείται, δεν υπόκειται σε εξαιρέσεις ή όρους εφαρμογής αλλά αφορά και άπτεται όλων των ανθρώπων διαχρονικά και αδιαλείπτως. Στο πλαίσιο αυτό, κρίνουμε σκόπιμη τη ενεργή συμμετοχή στο Φεστιβάλ και άλλων ομάδων που ανήκουν στο κίνημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πέρα από οργανώσεις της ΛΟΑΤ κοινότητας. Σημειώνουμε την ανάγκη για ένα πολιτικό ουράνιο τόξο πέρα από κόμματα για τη μεγαλύτερη απήχηση του Φεστιβάλ στην κοινωνία ως σύνολο. Οι Νέοι Πράσινοι πιστεύουμε στη σύγκλιση της κοινωνίας που οδηγεί στην εποικοδομητική σύνθεση απόψεων σε κλίμα συναίνεσης και συνεργασίας, χωρίς να παραβλέπουμε τις δυνάμεις που τίθενται σθεναρά κατά της κοινωνικής προόδου. Στο πλαίσιο αυτό δεν υιοθετούμε τη λογική «ή μαζί μας ή εναντίων μας». Είμαστε «μαζί» με όλους όσους προασπίζονται το αυτονόητο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την ουσιαστική κοινωνική πρόοδο μέσα από τη διαδικασία της Δημοκρατίας με σεβασμό στους νόμους και τους θεσμούς της. Είμαστε «μαζί» για μια κοινωνία όπου η Παιδεία διέπει όλες της τις εκφάνσεις επιτρέποντας βιώσιμες κοινωνικές σχέσεις και όπου ο σεβασμός απευθύνεται σε ό,τι μας περιβάλλει. Είμαστε Πράσινοι και είμαστε εδώ.

Ευχόμαστε καλή επιτυχία και ορατότητα περήφανα και σθεναρά!

Κρατήστε την Ευρώπη ενωμένη!

Όσο οι φημολογίες για μία πιθανή έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη οργιάζουν, η Ομοσπονδία Νέων Ευρωπαίων Πράσινων απευθύνει κάλεσμα στους πολιτικούς ηγέτες της Ευρώπης. Αντιλαμβανόμενοι τις καταστροφικές συνέπειες του σεναρίου αυτού τόσο στην Ελλάδα όσο και συνολικά στο Ευρωπαϊκό οικοδόμημα, οι Νέοι Πράσινοι συνυπογράφουμε το κάλεσμα αυτό.

Κρατήστε την Ευρώπη ενωμένη!

Από το 2008, η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται σε μία συνεχή δοκιμασία. Στην Ευρώπη, η κρίση έχει αποδείξει το πόσο στενά συνδεδεμένες και αλληλοεξαρτώμενες είναι οι οικονομίες μας, και πλέον αποτελεί απειλή στο αίσθημα αλληλεγγύης άλλα και στο ίδιο το Ευρωπαϊκό εγχείρημα.

Δεν θα αντέξουμε ένα τέτοιο ρίσκο: Η Ελλάδα δεν πρέπει να βρεθεί έξω από την Ευρωζώνη καθώς κάτι τέτοιο θα μπορούσε μόνο να εμβαθύνει περαιτέρω την κρίση. Απαιτούμε από τους πολιτικούς μας ηγέτες να διατηρήσουν την ακεραιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να μην τζογάρουν το κοινό μας μέλλον σπρώχνοντας την Ελλάδα έξω από αυτήν.

Οι πολιτικοί ηγέτες της Ευρώπης πρέπει να δώσουν ένα τέλος στην εθνικιστική και επιθετική ρητορική η οποία μας διαχωρίζει αντί να μας ενώνει. Η Ευρώπη δομήθηκε με θεμέλια την από κοινού κατανόηση και την πεποίθηση ότι μαζί είμαστε πιο δυνατοί απ' ό,τι μόνοι. Όμως, αυτή η ρητορική αλλάζει και οι προκαταλήψεις στις δημόσιες συζητήσεις είναι όλο και συχνότερες. Οι κυβερνήσεις ανταλλάσσουν κατηγορίες αντί να αλληλοϋποστηρίζονται, ενώ ποικιλία στερεότυπων από ολόκληρα έθνη και περιοχές χρησιμοποιούνται ως πυρομαχικά. Μια συζήτηση η οποία έχει ήδη απλουστευθεί και γεμίσει προκαταλήψεις μετατρέπεται σε μια πλατφόρμα πάνω στην οποία λαϊκιστές κινητοποιούνται ενάντια στην βάση της ίδιας της Ευρωπαϊκής αλληλεγγύης.

Σε καιρούς κρίσης η Ευρώπη έχει ανάγκη περισσότερη αλληλεγγύη και όχι λιγότερη! Η κρίση βάζει τις αξίες μας σε δοκιμασία, καθώς αυτοί που βρίσκονται στις πιο ευαίσθητες ομάδες έχουν έρθει αντιμέτωποι με το σκληρότερο πρόσωπό της, και πλέον αναγκάζονται να επωμιστούν το βαρύτερο φορτίο. Οι χώρες με την νεολαία τους σε κρίση πλήττονται από τεράστια ποσοστά ανεργίας και περιορισμένες προοπτικές για το μέλλον. Οι ηλικιωμένοι και οι ασθενείς σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν εξαίρεση καθώς και αυτοί έρχονται αντιμέτωποι με τις κακουχίες της λιτότητας. Με το να τίθεται σε κίνδυνο η κοινωνική συνοχή των κρατών, τίθεται σε κίνδυνο και όλη η Ευρώπη.

Εν όψει της επικείμενης απειλής αποχώρησης της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, οι ακόλουθες οργανώσεις νεολαίας υποστηρίζουμε πως αυτή η κίνηση αποτελεί απειλή στην ακεραιότητα της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ζητούμε από τους ηγέτες της Ευρώπης να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, να δείξουν το πολιτικό θάρρος που απαιτείται και να κάνουν ό,τι μπορούν για να αποτρέψουν αυτή την πορεία.

Το αρχικό κείμενο καθώς και περισσότερες πληροφορίες για το κάλεσμα αυτό βρίσκονται στην ιστοσελίδα www.keepeuropetogether.eu

Ανοιξιάτικη κατασκήνωση της ΟΝΕΠ: «Mission Inclusion»

Η ανοιξιάτικη κατασκήνωση της Ομοσπονδίας Νέων Ευρωπαίων Πράσινων έλαβε χώρα στο χωριό Úštěk της Βόρειας Βοημίας στην Τσεχία. Θέμα της ο εξτρεμισμός, οι διακρίσεις και η αντιμετώπιση του ακροδεξιού λαικισμού στην Ευρώπη. Ιδιαίτερο βάρος δόθηκε στα μέσα και τρόπους συμπερίληψης της κοινότητας Ρομά της Τσεχίας στην πολιτική ζωή και εκπαίδευση. Πραγματοποιήθηκαν επισκέψεις στους οικισμούς Ρομά στην Krupka, Ústí nad Labem, και στο Predlice, Ústecký Kraj.

Ο αποκλεισμός των κοινοτήτων Ρομά

Οι εθνικές και πολιτισμικές διαφορές των κοινοτήτων Ρομά έχουν οδηγήσει σ’ έναν «βελούδινο διαχωρισμό»: ξεχωριστές κοινότητες για τους Ρομά, ξεχωριστά σχολεία, ξεχωριστά μαγαζιά, ελάχιστη αλληλεπίδραση με τους μη Ρομά. Τακτικές διαδηλώσεις κατά των κοινοτήτων Ρομά λαμβάνουν χώρα από ακροδεξιές οργανώσεις, οι οποίες συνήθως αντικρούονται με επιτυχία από την τοπική αστυνομία, αλλά σχεδόν πάντα περιλαμβάνουν εμπρησμούς μαγαζιών και κατοικιών Ρομά και σωματική βία.

Παρόλο που, τυπικά, το Τσεχικό κράτος δεν κάνει διακρίσεις όσον αφορά στην εκπαίδευση, στα «ειδικά σχολεία» των δύο οικισμών δε διδάσκονται μαθηματικά, γλώσσες ή ιστορία, αλλά μουσική και χορός. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει στο παρελθόν ασκήσει σκληρή κριτική στην Τσεχία λόγω του γεγονότος ότι τα παιδιά Ρομά παρακολουθούν σχολείο για παιδιά με ειδικές ικανότητες, χωρίς να έχουν νοητικό πρόβλημα και χωρίς να πάρουν την απαραίτητη από ψυχολόγο έγκριση για την ένταξή τους στο ειδικό σχολείο.

«Οι γύφτοι στους θαλάμους αερίων» («Gypsies to gas chambers»)

Παρά τη συνεχή υπεράσπιση των Ρομά από την Τσεχική αστυνομία, το κράτος κρίνει παράνομες –και καταδικαστέες- τις «συμπεριφορές Ρομά»: νόμοι που ξεκάθαρα περιορίζουν τις προσωπικές ελευθερίες, υπαγορεύοντας ότι απαγορεύεται η συγκέντρωση μεγάλων ομάδων ατόμων, ή ακόμα και η παρουσία καθιστών ατόμων σε δημόσιους χώρους (πχ πάρκα, σκάλες ή περίβολοι σχολείων).

Αρκετά παιδιά Ρομά αρνούνται να συνεχίσουν το σχολείο, έχοντας δει αρκετούς από τους δασκάλους τους σε ακροδεξιές και φιλοναζιστικές διαδηλώσεις, και αρκετοί γονείς αλλάζουν στα μη Ρομά παιδιά τους σχολικό περιβάλλον επικαλούμενοι τις κακές συνθήκες εκπαίδευσης, με αποτέλεσμα να εντείνεται περεταίρω το χάσμα ανάμεσα στις κοινότητες. Ακόμα και η καταγωγή από περιοχές όπου έχουν συνέβη διαδηλώσεις θεωρείται κοινωνικό στίγμα: το επίπεδο διαβίωσης αυτών των περιοχών κατρακυλά ραγδαία, με τους μη Ρομά αναπόφευκτα να μετακομίζουν σε άλλες περιοχές.

Η ταμπού ιστορία του Ολοκαυτώματος των Ρομά

Οι Τσέχοι δεν ήταν τα μόνα θύματα της Γερμανική κατοχής του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Το κομμάτι της ιστορίας του ολοκαυτώματος των Ρομά της Τσεχίας θεωρείται ακόμα ταμπού, και παρά τις έρευνες μετά τον πόλεμο το θέμα δε θα είχε έρθει στην επιφάνεια αν δεν ήταν για τον Αμερικάνο γενεαλόγο Paul Polansky στις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Το ολοκαύτωμα των Ρομά δεν έχει ακόμα αναγνωριστεί.

Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής της Τσεχοσλοβακίας συστήθηκαν ειδικά στρατόπεδα συγκέντρωσης για τους Ρομά. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα όλων το στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Lety, διαμορφωμένο ειδικά για όσους «αποφεύγουν τη δουλειά και ζουν από το έγκλημα», είχε ως αποκλειστικό του σκοπό την καταναγκαστική εργασία των φυλακισμένων Ρομά και την μετέπειτα αποστολή τους στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Auschwitz.
Σήμερα, μία φάρμα για γουρούνια έχει κατασκευαστεί στην τοποθεσία του πρώην στρατοπέδου συγκέντρωσης. Χρηματοδοτείται από τις Ευρωπαϊκές γεωργικές επιδοτήσεις, παρόλο που το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το ΝΑΤΟ έχουν επανειλημμένως ζητήσει τη μεταφορά της φάρμας σε άλλη τοποθεσία.

«Ένα χαρούμενο γουρουνάκι από το Lety -

 Καταγόμενο από γουρούνια μεγαλωμένα στους τάφους των Ρομά θυμάτων του Ολοκαυτώματος»

 (αυτοκόλλητο στο δημαρχείο του Predlice)

Καταλήγοντας

Η ανάγκη για έξοδο από τα κοινωνικά στεγανά είναι επιτακτική. Η Τσέχικη κοινωνία χρειάζεται να συνειδητοποιήσει ότι δε μισεί τους φτωχούς Ρομά, αλλά τη φτώχεια, και ότι για να βρει λύση δεν πρέπει να μιλάει για αυτούς, αλλά με αυτούς. Οι προκαταλήψεις βρίσκουν πρόσφορο έδαφος στην άγνοια και την περιθωριοποίηση- η ενδυνάμωση των μερών της κοινωνίας, ιδιαίτερα των μειονοτήτων, μας αφορά όλους.

Μάθαμε από μικροί, και δυστυχώς πολλοί ανάμεσά μας συνεχίζουν να μαθαίνουν τα παιδιά τους να επιλέγουν την απάθεια, απλοί παρατηρητές σε όσα εκτυλίσσονται γύρω μας. Μάθαμε να θεωρούμε πως ότι δεν απευθύνεται άμεσα στο πρόσωπό μας δεν μας αφορά. Η λέξη συνάνθρωπος χάθηκε στο σκοτάδι του διαχωρισμού. Διαχωρισμός σε ομάδες και κατηγορίες ανάλογα με το εισόδημα, το χρώμα, την εθνική καταγωγή, τον σεξουαλικό προσανατολισμό, τα γενετικά χαρακτηριστικά, την εμφάνιση, την ηλικία, την αναπηρία, την εκπαίδευση, την κοινωνικότητα και οτιδήποτε άλλο μπορεί να σκαρφιστεί ο ανθρώπινος νους. Χωρίσαμε την Ανθρωπότητα και τον πλανήτη ολάκερο σε χίλιες δυο κατηγορίες για να χωρέσει στα ραφάκια του μυαλού μας. Και κάπως έτσι θάψαμε την αρμονική συνύπαρξη με τον όποιο άλλο.

Είναι χρέος όλων όσων αναζητούμε μια καθημερινότητα με σεβασμό στη ζωή και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, όσων αναζητούμε την κοινωνική ειρήνη και δικαιοσύνη, να μάθουμε να μιλάμε. Στόχος μας πρέπει να είναι η επαγρύπνηση και η συνειδητοποίηση ότι η ατομική ευθύνη είναι πια μια ευθύνη παγκόσμια. Ευθύνη για την πράξη ή την απραξία τόσο στο παρόν όσο και στο μέλλον, κάνοντας κτήμα την έκταση των σχέσεων αλληλεξάρτησης μεταξύ όλων των ανθρώπων του πλανήτη.

Μονό μια βαθύτερη κατανόηση της σημασίας που έχει για την κοινωνική ευημερία ο σεβασμός και η υπεράσπιση της διαφορετικότητας, θα μπορέσει να οδηγήσει σε ένα βιώσιμο μέλλον για την ανθρωπότητα. Κάθε τραγωδία όπως αυτή του Βαγγέλη Γιακουμάκη μας υπενθυμίζει πως τέτοιες συμπεριφορές θα είναι όχι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας, στο μέτρο που δε θα επιλέξουμε άμεσα με σθένος και συνέπεια μια ουσιαστική Παιδεία για τους πολίτες που θα καλλιεργεί ελεύθερη και κριτική σκέψη. Λέμε όχι στο σκοτάδι του ρατσισμού ανάβοντας πράσινο φως στην καταπολέμηση των διακρίσεων με Παιδεία, Παιδεία, Παιδεία.

Ελευθερία στους ελεύθερους σπόρους

Γράφει η Σοφία Γκαβαρδίνα

Περιληπτικά:

Οι ελεύθεροι σπόροι κινδυνεύουν. Οι παλιές και νέες παραδοσιακές φυτικές και τοπικές ποικιλίες που καλλιεργούνται και βελτιώνονται από τους αγρότες με το πέρασμα των ετών εξαφανίζονται, εξαιτίας των χρονοβόρων και δαπανηρών γραφειοκρατικών διαδικασιών, της εξαίρεσής τους από τους επίσημους καταλόγους λόγω της ευρείας γενετικής τους βάσης (άρα και μη διάθεσή τους στην αγορά), και της πενιχρής υποστήριξης των αγροτών. Επιπρόσθετα, η εθνική Τράπεζα Γενετικού Υλικού στη Θεσσαλονίκη κινδυνεύει με λουκέτο -και τα 14,500 δείγματά της με εξαφάνιση.

Fun Fact:

Σπόροι με ευρεία γενετική βάση σημαίνει ότι έχουν περισσότερα γονίδια από τα υβριδικά αντίστοιχά τους, άρα δυνατότητα σταδιακής προσαρμογής σε κλίμα και εδάφη.

Από τους αγρότες, στη γενετική βελτίωση, στην ιδιωτικοποίηση της σποροπαραγωγής.

Η μεταπολεμική περίοδος στην Ελλάδα επέφερε γενετική διάβρωση- εξαφάνιση, ουσιαστικά, των παραδοσιακών σπόρων, με την παγκόσμια γενετική διάβρωση να υπολογίζεται στο 75%. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν οι φαρμακευτικές και χημικές εταιρίες έχασαν την πολεμική αγορά, αξιοποίησαν τις υποδομές τους με τη δημιουργία παρασιτοκτόνων, λιπασμάτων κ.α. Η ανάπτυξη των αγορών αυτών συνέπεσε με την "πράσινη επανάσταση" (εξασφάλιση εκτάσεων για εντατική καλλιέργεια), και συνεπώς την εισβολή φαρμακευτικών και χημικών εταιρειών στο χώρο της γεωπονικής.

Τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρούμε ότι η κρατική παρέμβαση (από δημόσια ερευνητικά ινστιτούτα που εκτελούσαν γενετικές βελτιώσεις προκειμένου να αυξήσουν τις αντοχές των σπόρων και τη δημιουργία νέων ποικιλιών) έχει πάψει να υφίσταται, και τη θέση της πήρε ένας μη υγιής ανταγωνισμός, όπου οι ιδιωτικές βιομηχανίες σποροπαραγωγής έχουν το προβάδισμα.

Η νομοθετική πρωτοβουλία του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων για την συγχώνευση νομικών προσώπων θέτει σε σοβαρό κίνδυνο την Τράπεζα Γενετικού Υλικού, την επιστημονική γνώση αλλά και τις χιλιάδες συλλογές φυτών της.

Το πρόβλημα:

Η Τράπεζα Γενετικού Υλικού (ΤΓΥ), που υπάγεται στο Εθνικό Ίδρυμα Αγροτικής Έρευνας (ΕΘΙΑΓΕ), διευκολύνει τη δημιουργία εμπορικών ποικιλιών μόνο για ξένες -και όχι ελληνικές- εταιρείες, προσφέροντάς τους δικαιώματα / πατέντες. Οι αγρότες δεν έχουν πρόσβαση σε αυτή, και το κενό καλύπτεται από ΜΚΟ ή κοινοτικές αποθήκες σπόρων. Οι σπόροι πλέον αποτελούν ιδιωτικό αγαθό, καθώς καλύπτονται από πατέντες, και, για νομικούς και πρακτικούς λόγους, οι αγρότες αναγκάζονται να αγοράζουν νέο σπόρο κάθε χρόνο, καθώς βασικό χαρακτηριστικό των υβριδικών σπόρων είναι η μειωμένη ικανότητα αναπαραγωγής τους.

Το μεγάλο πρόβλημα, ωστόσο, δημιουργείται όταν τα δικαιώματα των εμπορικών ποικιλιών λήγουν, και ο σπόρος εξαφανίζεται διά παντός από την αγορά, καθώς οι εταιρείες αδιαφορούν να επανεγγράψουν το σπόρο στο αντίστοιχο μητρώο. Αναγκαζόμαστε, έτσι, να εισάγουμε - ποικιλίες σπόρων, ζωοτροφές, μεταλλαγμένα. Καθότι, όποιος ελέγχει το σπόρο, ελέγχει και τη διατροφή.

Το "παραθυράκι" στη σχέση ΕΕ και μεταλλαγμένων

Η ΕΕ έχει από τους πιο αυστηρούς κανονισμούς για τα μεταλλαγμένα τρόφιμα (συγκεκριμένα: ανά περίπτωση προτάσεις που κυρώνονται με τη σειρά από την Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το τμήμα της Κομισιόν για την Υγεία και την Ασφάλεια των Τροφίμων, και είτε εγκρίνονται από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο είτε μετακυλύονται στο Συμβούλιο των Υπουργών Γεωργίας). Παρόλα αυτά, όμως, σήμερα αριθμούμε 49 GMOs καλαμποκιού, βαμβακιού, σόγιας, ζαχαρότευτλων και άλλα. Αυτό σημαίνει ότι παρά το ισχυρό κοινωνικό κίνημα κατά των μεταλλαγμένων, οι γενετικά μεταλλαγμένες τροφές μπήκαν στη διατροφική μας αλυσίδα διά των εισαγωγών ζωοτροφών, και της άρνησης της σήμανσης στα παράγωγα ζώων που τρώνε μεταλλαγμένα.

Λύσεις:

-αποθήκευση σπόρων και μοσχευμάτων από τις κοινότητες, τα οποία είναι προσαρμοσμένα στο αντίστοιχο κλίμα (=μικρές εισροές, μεγαλύτερες αντοχές)

-αλλαγή ισχύουσας ευρωπαϊκής νομοθεσίας, ώστε να εξαλειφθούν τα γραφειοκρατικά εμπόδια στην ελεύθερη εμπορική διακίνηση των σπόρων

-συνεργασία με Πανεπιστήμια για βελτίωση των τοπικών ποικιλιών για βιολογική γεωργία

-απεξάρτηση από τις εισαγόμενες, μη ασφαλείς, γενετικά τροποποιημένες ζωοτροφές. Θα μπορούσαν να δοκιμαστούν τοπικές ποικιλίες, όπου η σόγια έχει αντικατασταθεί με άλλα πρωτεϊνούχα φυτά, όπως το κουκί και το λούπινο.

Όσον αφορά την Τράπεζα Γενετικού Υλικού:

-διαφάνεια: ο εμπορικός σπόρος πρέπει να εγγράφεται σε εθνικό κατάλογο που θα περιλαμβάνει τη διάρκεια ζωής του υλικού και πως πολλαπλασιάζεται, ώστε να καλλιεργείται μετά ως ελεύθερος σπόρος, καθώς και στενή παρακολούθηση των ποικιλιών που εξάγονται σε ξένες εταιρείες

-σύνδεσή με την κοινωνία: σταδιακό άνοιγμα για σταδιακή εξάπλωση του υλικού, ώστε να προσαρμόζεται ο σπόρος όταν καλλιεργείται, και να επιτευχθεί επισιτιστική ασφάλεια.

Ενδιαφέροντα άρθρα:

http://www.grain.org/article/entries/150-iraq-s-new-patent-law-a-declaration-of-war-against-farmers -για την αγροτική κρίση του 2004 στο Ιράκ, όπου το κατοχικό καθεστώς απαγόρευσε στους αγρότες να διατηρούν σπόρους για να φυτεύσουν την επόμενη χρονιά

http://www.theepochtimes.com/n3/316370-gmos-a-global-debate-linked-to-indias-farmer-suicides/ -για την εξαπάτηση των μικρών γεωργών στην Ινδία για να αγοράσουν γενετικά τροποποιημένους σπόρους με απόδοση χειρότερη των ντόπιων ποικιλιών

http://naturalsociety.com/monsantos-gmo-seeds-farmer-suicides-every-30-minutes/ -ή "πως το ένα τέταρτο του εκατομμυρίου των Ινδών αγροτών αυτοκτόνησε- για σπόρους". Ένας θάνατος κάθε 30 λεπτά.

http://www.aljazeera.com/programmes/peopleandpower/2013/03/201331313434142322.html -για το πώς η πλούσια και αυτάρκης Αργεντινή πεινάει, τρώει μεταλλαγμένα, και ιδιωτικοποιεί το νερό της

http://www.peliti.gr - Εναλλακτική Κοινότητα "Πελίτι", για τη διάδοση των παραδοσιακών ποικιλιών και της γνώσης

http://www.archipelago.gr - Κιβωτός - Τράπεζα Σπόρων Αιγαίου

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στη Βάσω Κανελλοπούλου για την εξαιρετική ομιλία της "Προστασία φυτογενετικού υλικού και επισιτιστική αυτάρκεια", στο τριήμερο φόρουμ των Ηλιόσπορων "Ευημερία χωρίς ανάπτυξη", (20.2.15), που αποτέλεσε την έμπνευση γι’ αυτό το άρθρο.