Της Αριάδνης Χαρπαντίδου
Μέλος των Νέων Πράσινων Ελλάδας
11 χρόνια πριν, ένα συγκρότημα από τη Δανία τραγούδησε σε ένα κατάμεστο στάδιο στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας το τραγούδι “a new tomorrow” μεταδίδοντας το ρυθμό και το μήνυμά τους στο κοινό του διαγωνισμού της Eurovision. Το συγκρότημα ονομαζόταν “A Friend In London” και οι στίχοι τους μέχρι και σήμερα παραμένουν χαρακτηριστικά επίκαιροι:
“Come on boys, come on girls
In this crazy, crazy world
You're the diamonds, you're the pearls
Let's make a new tomorrow
Come on girls, come on boys
It's your future, it's your choice
And your weapon is your voice
Let's make a new tomorrow
Today”
Κάπως έτσι ένιωσα πριν λίγους μήνες περιπλανώμενη στο κέντρο του Cardiff, βλέποντας εκατοντάδες ανθρώπους να περπατάνε στο δρόμο μπροστά μου. Ενόψει της 26ης διάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή, με κέντρο συνάντησης τη Γλασκόβη, εκατοντάδες πολίτες σε πολλές πόλεις έδωσαν τον παλμό και το μήνυμά τους για την κλιματική αλλαγή.
Στην αρχή, στάθηκα παρατηρώντας το πλήθος. Άνθρωποι όλων των ηλικιών αφιέρωναν το πρωινό του Σαββάτου τους κρατώντας κάποια χαρτιά με τα μηνύματα που ήθελαν να μεταδώσουν και περπατώντας συλλογικά για ένα σκοπό. Γονείς συνομιλούσαν με τα παιδιά τους, ηλικιωμένοι ακολουθούσαν με το δικό τους ρυθμό τη ροή του πλήθους και ομάδες και συλλογικότητες φαίνονταν να συναθροίζονται ανταλλάσσοντας απόψεις και ιδέες αρμονικά. Προσπάθησα να αποτυπώσω αυτή την εικόνα στο φιλμ, παγώνοντάς τη, με σκοπό να την κρατήσω στις αναμνήσεις μου.
Ακολούθησα το πλήθος. Αν όχι τώρα, πότε;
