Η ανεργία στους νέους

Η ανεργία είναι ένα πρόβλημα που εμείς οι νέοι αντιμετωπίζουμε καθημερινά. Μάλιστα ο φόβος για διόγκωση του προβλήματος έχει οδηγήσει την ομάδα μας στην ανάγκη για ανεύρεση λύσεων. Φάινεται οτι οι λύσεις αυτές πρέπει να προκύψουν από εμάς τους νέους αφού η ευρύτερη πολιτεία αντιμετωπίζει το πρόβλημα πλήρως τεχνοκρατικά, βλέποντας μόνο αριθμούς και ποσοστά και όχι πραγματικά ανθρώπινα προβλήματα πίσω από τα νούμερα.
Στην παρούσα φάση την χώρα μας μαστίζει τόσο η δομική ανεργία που έχει να κάνει για παράδειγμα με τη σύνδεση των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων με τη αγορά εργασίας όσο και η ανεργία λόγω πτώσης της οικονομικής δραστηριότητας.
Για να εξαλειφθεί μεσοπρόθεσμα η ανεργία πρέπει πρώτα η χώρα μας να ξανααρχίσει να παράγει. Τώρα είναι η ευκαρία μας να ακολουθήσουμε κοινωνικά και περιβαλλοντικά βιώσιμες οδούς αυτονομίας. Πρέπει οι νέες προσπάθειες μας για εγχώρια παραγωγή να προσανατολιστούν σε τομείς με αυξημένο μερίδιο απασχόλησης και πάντα υπό το πρίσμα της βιώσιμότητας. Η χώρα μας μπορεί να γίνει περισσότερο αυτάρκης με μείωση των εισαγόμενων αγροτικών προιόντων και με έμφαση στις μεσαίου μεγέθους επιχειρήσεις. Προτείνουμε οι νέοι να έρθουν σε επαφή με αιεφόρες διαδικασίες, όπως ο αγροτουρισμός, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειες, η βιολογική αγροτική καλλιέργεια. Για να μπορούμε να επιτύχουμε τα παράπανω είναι αναγκαίο να στραφούμε στην αποκέντρωση. Καλούμε την πολιτεία να ενισχύσει με χρηματοδοτικούς και ενημερωτικούς μηχανισμούς την περιφερειακή ανάπτυξη ώστε οι νέοι να μπορούν να ξαναζωντανέψουν ερημωμένους τόπους.
Γιανα αντιμετωπίσουμε την δομική ανεργία πρέπει να σταματήσει επιτέλους το κοινωνικό ταμπού που μας θέλει όλους (άνεργους) δικηγόρους, γιατρούς και μηχανικούς. Οι νέοι πρέπει με διορατικότητα να σταματήσουν να ψάχνουν υπαλληλιστικές θέσεις στο δημόσιο, μια πρακτική που μέχρι τώρα στηριζόταν ιδιαιτέρως στο ρουσφέτι και που οδήγησε την χώρα μας στην σημερινή της κατάσταση.
Τέλος, παρατηρούμε μια διευρυμένη έλλειψη εμπιστοσύνης στις δυνάμεις των νέων αποφοίτων από τον ελληνικό επιχειρηματικό κύκλο. Οι εργοδότες μας αντιμετωπίζουν ως απλούς μαθητευόμενους, συχνά απαιτώντας παράλογα χρόνια προυπηρεσίας, χωρίς να δίνεται καμία έμφαση στις νέες ιδέες και μεθόδους που εμείς μπορούμε να φέρουμε στην παραγωγική διαδικασία της χώρας. Αυτό μας «κόβει τα φτερά», μας περιορίζει και εντέλει κρατάει την χώρα μας στάσιμη σε μεθόδους μη αποτελεσματικές. Η μυωπική αυτή αντιμετώπιση αφαιρεί από τη χώρα μας την δυνατότητα ανάπτυξης νέας επιχειρηματικότητας. Συνεπώς, η χώρα βουλιάζει σε ξεπερασμένες παραγωγικές διαδικασίες και υστερεί από νέες ιδέες. Το κράτος πρέπει να προβεί σε μέτρα ενίσχυσης της νέας επιχειρηματικότητας με συμβουλευτικούς φορείς και χρηματοδοτικούς μηχανισμούς ώστε να μπορούμε επιτέλους να σταθούμε πραγματικά στα πόδια μας.

Απεργοί πείνας και πανεπιστημιακό άσυλο

Το άσυλο είναι ένας θεσμός που έχει κατακτηθεί στη χώρα μας από την αρχαιότητα. Θεσμός που δίνει προτεραιότητα στην ελευθερία και στα ανθρώπινα δικαιώματα.
Η καλλιέργεια ετερόδοξων ιδεών, η αμφισβήτηση κάθε εξουσίας, η αντίσταση στην τυραννία της πλειοψηφίας, είναι το οξυγόνο του φιλελεύθερου πανεπιστημίου. Το άσυλο θεσπίστηκε για να προστατεύει την ακαδημαϊκή ελευθερία από την κρατική καταστολή. Αποτέλεσε κορυφαία δημοκρατική κατάκτηση. Πρέπει να επιζήσει.
Το πρόσφατο παράδειγμα της απεργίας των μεταναστών αναδεικνύει την σπουδαιότητα του ασύλου: Κάποιοι ξένοι συμπολίτες μας, που για πολλά χρόνια εργάζονται νόμιμα στην Ελλάδα και έχουν πληρώσει ασφαλιστικές εισφορές, λόγω της κρίσης έμειναν άνεργοι και δεν έχουν αρκετά ένσημα για να ανανεώσουν την άδεια παραμονής τους.
Οι άνθρωποι αυτοί και οι οικογένειες τους βρίσκονται σε απόγνωση.
Στην προκειμένη περίπτωση δεν πρόκειται για παραβίαση του Πανεπιστημιακού ασύλου ούτε κατάληψη από εξωπανεπιστημιακούς αλλά για απλή διαφωνία ανάμεσα σε φοιτητές και τον κοσμήτορα. Η γενική συνέλευση φοιτητών υποστήριζε τον Αγώνα των απεργών μεταναστών και τους παραχώρησαν ένα χώρο όπου δεν γίνονταν μαθήματα και αυτό επίσης αξίζει να τονιστεί. Ακόμη ο χώρος που επιλέχτηκε για τη διαμαρτυρία είναι ένας χώρος όπου συνήθως διδάσκεται το Κοινωνικό και Πολιτικό Δίκαιο κάτι που δεν θεωρούμε τυχαίο..Δεν κατέβηκαν να τα σπάσουν, δεν άσκησαν βία, και απλά αναζήτησαν φιλοξενία σε έναν χώρο, για να κάνουν απεργία πείνας . Δεν κατέλαβαν την σχολή, δεν παρακώλυσαν μαθήματα, δεν προέβησαν σε καμία αξιόποινη πράξη. Δεν εκβίασαν κανένα για να επιβάλουν την άποψη τους.Ακόμη, κρίνουμε υπερβολική και άσκοπη την παρουσία της αστυνομίας που κατέκλυσε το γύρω χώρο του Πανεπιστημίου σαν να επρόκειτο για εγκληματική πράξη.Θεωρούμε δίκαιο των αγώνα των μεταναστών και εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας,
Αν έχει αξία η έννοια άσυλο θα έπρεπε να ισχύει και για τέτοιες περιπτώσεις (και να μην ισχύει με τη στρεβλή έννοια που δίνεται στη βουλευτική ασυλία όπου οι πολιτικές και ιδιωτικές πράξεις αντιμετωπίζονται το ίδιο, πράγμα που το θεωρούμε απαράδεκτο).
Είναι σημαντικό το πανεπιστήμιο να είναι πάντα ένας χώρος ελεύθερος για όλους, ένας χώρος σεβασμού στον συνάνθρωπο και φυσικά παραγωγής ιδεών και γνώσης.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΙΓΥΠΤΙΟΥΣ ΔΙΑΔΗΛΩΤΕΣ

Η Ομοσπονδία των Νέων Ευρωπαίων Πράσινων ζητάει από την ΕΕ να στηρίξει τους Αιγύπτιους διαδηλωτές στην απαίτησή της τους για την απομάκρυνση του Μουμπάρακ.

Από τις 25 Ιανουαρίου ο λαός διαδηλώνει και μάχεται στους δρόμους ενάντια στο καθεστώς. Αστοί και αγρότες, σπουδαστές και ηλικιωμένοι, κληρικοί και κοσμικοί, εργατικοί και φιλελεύθεροι, ενώνονται στο αγώνα για ελευθερία και δημοκρατία.

Η Δελφίνα Ρόσσι, συνεκπρόσωπος τύπου της FYEG είπε:< Αυτός ο πρόεδρος και η κυβέρνησή του έχουν κολλήσει στη εξουσία από το 1981, χρησιμοποιώντας απαράδεκτα μέτρα για να καθυποτάξουν το λαό της Αιγύπτου, που τώρα απαιτεί ίσες ευκαιρίες, σωστές εκλογές και δίκαιη κατανομή του πλούτου. Αυτές είναι αξίες που η ΕΕ ισχυρίζεται ότι εκτιμά και σέβεται, ενώ σιωπηρά στηρίζει δικτατορίες. Για μας είναι σαφές ότι η ΕΕ πρέπει να κάνει μια δήλωση σήμερα ζητώντας την απομάκρυνση του Μουμπάρακ.>

Η Ομοσπονδία των Νέων Ευρωπαίων Πράσινων αντιλαμβάνεται ότι η παραίτηση του Μουμπάρακ μπορεί να δημιουργήσει πολιτικό κενό και να πάρουν την εξουσία Ισλαμικές δυνάμεις.< Το ότι οι κοσμικές ελευθερίες του Αιγυπτιακού λαού είναι υπό φοβερή πίεση μας ανησυχεί πολύ. Όμως, όλοι όσοι είναι μάρτυρες του ξεσηκωμού εκατομμυρίων ανθρώπων έχουν καταλάβει ότι αυτή η ιστορική λαϊκή εξέγερση δεν μπορεί-και δεν πρέπει –να σταματήσει. Όσο περισσότερο μένει ο Μουμπάρακ, τόσο μεγαλύτερη είναι η απειλή για τη σταθερότητα στην περιοχή> λέει ο Σεμπάστιαν Πάουερ, συνεκπρόσωπος τύπου της FYEG.

Σήμερα, κατά τη διάρκεια της πορείας των διαδηλωτών, η κυβέρνηση προσπάθησε να τους σταματήσει κλείνοντας τις σιδηροδρομικές και τις τηλεφωνικές γραμμές. Οι τηλεφωνικές εταιρίες συνεργάζονται σ΄αυτό με τη θέλησή τους. Με το κλείσιμο του Internet και των τηλεπικοινωνιών, η κυβέρνηση του Μουμπάρακ αφαιρεί ένα βασικό δημοκρατικό δικαίωμα, προσπαθώντας να εμποδίσει την οργάνωση και την επικοινωνία μεταξύ των αγωνιστών που διαμαρτύρονται για το καθεστώς.Σοκάρει το γεγονός ότι Διεθνείς Eταιρίες όπως η Vodafone υπακούουν σε τέτοιες διαταγές> είπε η Δελφίνα Ρόσσι.

Πέρα από το Green New Deal – Μεταμορφώνοντας το Σύστημα

Το κείμενο που ψηφίστηκε στο σεμινάριο της Θεσσαλονίκης σε μετάφραση από τους Ν.Π.

Τρέχοντας σε κύκλο
Υποφέρουμε ταυτόχρονα διάφορες κρίσεις: την οικονομική, την χρηματοπιστωτική, την κοινωνική, την πολιτική και την οικολογική. Παρόλο που η κατάσταση βελτιώνεται σε κάποια τμήματα της Ευρώπης, αντιμετωπίζουμε την μεγαλύτερη ύφεση από τη δεκαετία του 1930. Δεν έχει εφαρμοστεί καμία βιώσιμη λύση στα κοινωνικά, περιβαλλοντικά και οικονομικά προβλήματα. Επομένως χρειαζόμαστε αλλαγή του συστήματος.
Ο καπιταλισμός με το εγγενές δόγμα της ανάπτυξης και συγκέντρωσης κεφαλαίου δεν θα σταματήσει ποτέ να εκμεταλλεύεται το Περιβάλλον και τα Ανθρώπινα Όντα. Εμείς, οι Νέοι Πράσινοι, πάντοτε σκεφτόμασταν πέρα από τον υλισμό και τον καταναλωτισμό, γνωρίζοντας ότι αυτά τα εγγενή κίνητρα παράγουν ανάγκες τις οποίες δεν έχουμε.
Οι παρούσες λύσεις όπως το Green New Deal είναι προς την σωστή κατεύθυνση, αλλά δεν αναγνωρίζουν τα κύρια προβλήματα που εμπεριέχει το Σύστημα: Η αποκλειστική εμπιστοσύνη στην τεχνολογική πρόοδο και στην αύξηση της αποδοτικότητας και της παραγωγικότητας έχει υψηλό ρίσκο για την κοινωνία. Το φαινόμενο της ανάκτησης (rebound effect) κάνει σχεδόν αδύνατη την πρόοδο μέσα στο σύστημα. Με την βενζίνη που εξοικονομούμε ανά χιλιόμετρο, ταξιδεύουμε μεγαλύτερες αποστάσεις. Με τα χρήματα που εξοικονομούμε λόγω της μεγαλύτερης αποδοτικότητας, μπορούμε να έχουμε περισσότερα αγαθά και επομένως να χρησιμοποιούμε περισσότερους πόρους.
Κατά συνέπεια, λαμβάνοντας υπόψη την παρούσα κατάσταση της κλιματικής αλλαγής και της καταστροφής του περιβάλλοντος και γνωρίζοντας τα όρια της Γης, πιστεύουμε ότι ένα νέο οικονομικό και κοινωνικό σύστημα πρέπει να εφαρμοστεί. Πρέπει να σταματήσουμε την υπερκατανάλωση μια για πάντα. Βλέπουμε την αποανάπτυξη (degrowth) σαν ένα επείγον, απαραίτητο εργαλείο για να διασώσουμε τη Γη, όχι σαν αυτοσκοπό.


Η Αποανάπτυξη για μας
Η αποανάπτυξη ως οικονομικό και κοινωνικό σύστημα επαναπροσδιορίζει το χρηματοπιστωτικό και νομισματικό σύστημα, το ρόλο του κράτους, τις διαπροσωπικές σχέσεις, την κατανάλωση και την παραγωγή. Με άλλα λόγια, η αποανάπτυξη αποσυνδέει την γενική ποιοτική διαβίωση από την οικονομική ανάπτυξη όπως επίσης την καταναλωτική συμπεριφορά με τον άνθρωπο και κάνει τις οικονομικές συναλλαγές να υπηρετούν την κοινωνία.
Η αποανάπτυξη σημαίνει στρατηγικές αλλαγές στους μετασχηματισμούς των οργανισμών, τοπικές κινηματικές (grass-root) δράσεις και συμμετοχή, πρακτική και πνευματική συνεργασία, τόσο σε τοπικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Σημαίνει μείωση της δύναμης των χρηματοπιστωτικών αγορών, του χρόνου εργασίας, οικο-φορολόγηση και αναδιανομή του πλούτου και των πόρων. Συνεπάγεται μείωση του παγκόσμιου εμπορίου, καθώς η τοπικότητα αποτελεί βασικό συστατικό της έννοιας. Το εγγυημένο βασικό εισόδημα θα επιτρέψει στους ανθρώπους να λάβουν ενεργό μέρος σε αυτήν την κοινωνία. Η αποανάπτυξη επαναπροσδιορίζει το νόημα της εργασίας. Επομένως, η ζωή και η οργάνωση των καθημερινών μας δραστηριοτήτων πρέπει να αλλάξουν ανάλογα. Η αμφισβήτηση του διαχωρισμού «παραγωγικής» και «αναπαραγωγικής» εργασίας θα μας οδηγήσει στην κατανόηση και αποτίμηση της εργασίας με ένα διαφορετικό τρόπο.

Σύγχρονες Λύσεις: Μέτρα για το Green New Deal
Η αποανάπτυξη ως αλλαγή απαιτεί τοπική άμεση δημοκρατία (grass-root democracy). Συνεπώς, θέλουμε να ξεκινήσουμε αυτή τη διαδικασία δρώντας μέσα στα πλαίσια του Green New Deal.
Κοινωνική Δικαιοσύνη: Παλεύουμε για την αναδιανομή του πλούτου αλλάζοντας το φορολογικό σύστημα σε οικο-φορολόγηση, με ένα μηχανισμό μερίσματος ώστε να υπερκεραστούν τα αρνητικά φαινόμενα διανομής του πλούτου. Το βασικό εισόδημα πρέπει να εφαρμοστεί το συντομότερο δυνατό και η καταστροφή των συστημάτων πρόνοιας στην Ευρώπη να σταματήσει άμεσα.
Χρηματοπιστωτικές Αγορές: Ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι καθοριστικός στον καθορισμό κοινών κανόνων και στην πίεση για ένα παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό κανονισμό. Η φορολόγηση των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών για να μειωθεί η κερδοσκοπία και να προωθηθεί η μακροχρόνια επένδυση, καθώς επίσης και η εξάλειψη των εξαιρετικά επικίνδυνων χρηματοπιστωτικών προϊόντων, πρέπει να γίνουν πράξη.
Εργασία: Μια μείωση των ωρών εργασίας με ταυτόχρονη βελτίωση των συνθηκών και των αμοιβών θα δημιουργήσει νέες ευκαιρίες και θα αμβλύνει τον κοινωνικό αποκλεισμό. Νέοι, γυναίκες και μετανάστες είναι ευπαθείς ομάδες οι οποίες συχνά αντιμετωπίζουν ανεργία και εξαιρετικά άσχημες συνθήκες εργασίας. Η πιθανότητα να χάσουν την δουλειά τους, μόλις η ύφεση αρχίσει, είναι διπλάσια για τους νέους. Επομένως, πρέπει να αυξήσουμε την δυνατότητα οι νέοι άνθρωποι να μπουν και να μείνουν στην αγορά εργασίας, όπως επίσης να αναδομήσουμε τον παραγωγικό τομέα. Όμως, παλεύουμε για μία κοινωνία η οποία δεν καθορίζει τους ανθρώπους με βάση την εργασία τους.

Προγράμματα Λιτότητας: Ακόμα και σε καιρούς κρίσης δεν μπορούμε να δεχτούμε μειώσεις των παροχών στο σύστημα πρόνοιας. Τα προγράμματα λιτότητας δεν μπορούν να επιβληθούν με αντιδημοκρατικό τρόπο σε καμία χώρα. Τα προγράμματα λιτότητας δεν πρέπει να χρησιμοποιηθούν ως ένα δημοσιονομικό εργαλείο. Πρέπει να αναλογιστούμε από πού τα χρήματα μπορεί και πρέπει να εξοικονομηθούν. Διακρίνουμε πολλές δυνατότητες για να συμβεί αυτό, για παράδειγμα τις αμυντικές δαπάνες ή τις βλαβερές για το περιβάλλον κρατικές ενισχύσεις. Το κόψιμο των εξόδων με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε η ποιότητα ζωής των πολιτών να απειλείται, δεν μπορεί να αποτελεί την κατάλληλη απάντηση.

Οι συμμετέχοντες στο σεμινάριο “Young Oikos Nomos” γνωρίζουμε ότι υπάρχουν εναλλακτικές στο υπάρχον σύστημα. Σκεφτόμενοι παγκόσμια, θα προωθήσουμε άλλες ιδέες για μία καλύτερη ζωή σε όλη την Ευρώπη. Αυτό δεν θα εκφραστεί με την αύξηση του ΑΕΠ, αλλά με ιδέες οι οποίες κάνουν τη ζωή να είναι άξια για να τη ζούμε. Η συζήτηση δεν έχει ακόμα τελειώσει, η ανάπτυξη των ιδεών μας πρέπει να συνεχιστεί.
Εγκρίθηκε, 28.10.2010, Θεσσαλονίκη

Απόφαση:
14 ΗΤΑΝ ΥΠΕΡ
2 ΗΤΑΝ ΚΑΤΑ
2 ΑΠΕΙΧΑΝ

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ

Οι Νέοι Πράσινοι, στο πλαίσιο των δράσεών τους, πραγματοποίησαν την Κυριακή 19 Δεκεμβρίου διαμαρτυρία έξω από το Αττικό Ζωολογικό Πάρκο στα Σπάτα Αττικής για την αιχμαλωσία και την εκμετάλλευση δελφινιών.

Η διαμαρτυρία έγινε έξω από την είσοδο του Πάρκου από τις 13:00 έως τις 16:00. Οι Νέοι Πράσινοι με πανό και φυλλάδια ενημέρωσαν τους επισκέπτες του χώρου για τα δικαιώματα που έχουν και τα ζώα αλλά και για τις συνθήκες που αυτά αντιμετωπίζουν, όταν ζουν σε αιχμαλωσία.

Συναντήθηκαν, επίσης, και με τους υπευθύνους του Αττικού Ζωολογικού Πάρκου και έγινε ανταλλαγή απόψεων για το ζήτημα της αιχμαλωσίας των δελφινιών και της εκμετάλλευσής τους, με το πρόσχημα της ευαισθητοποίησης του κοινού γύρω από την προστασία τους.

Από τη μεριά του ιδιοκτήτη και των εργαζομένων ακούστηκαν επιχειρήματα, όπως είναι η υποτιθέμενη προστασία των δελφινιών (κάτι που δεν κάνει η Πολιτεία, οπότε το Αττικό Πάρκο επιλέγει να κάνει), η «περιβαλλοντική εκπαίδευση» που σχετίζεται με την επαφή με άγρια ζώα (με καμία πρόθεση απελευθέρωσης και επανένταξης στο φυσικό τους περιβάλλον), και φυσικά δεν έλειψαν και οι παραινέσεις και οι προτροπές προς εκείνους που αντιδρούν να διαμαρτυρηθούν πρώτα για τη σωτηρία των φυσικών τόπων των δελφινιών και μετά να εναντιωθούν στα πάρκα κ.ο.κ..

«Είμαστε κάθετα αντίθετοι σε κάθε είδους εμπορική εκμετάλλευση ζώων με οποιοδήποτε πρόσχημα. Κάθε διαχωρισμός και δικαιολογία μεταξύ άγριων και γεννημένων σε αιχμαλωσία επίσης. Είναι απαράδεκτο να θεωρούμε φυσιολογικό ότι, εφόσον ένα ζώο γεννήθηκε σε αιχμαλωσία, δεν έχει το δικαίωμα να ζήσει ελεύθερο.

Με αυτήν τη λογική, όλες οι υπόλοιπες γενιές αυτών των δελφινιών και άλλων ζώων που θα γεννιούνται σε αιχμαλωσία δεν θα γνωρίσουν ποτέ τους τη φύση και την ελευθερία. Αυτό το κακό πρέπει να σταματήσει τώρα. Κάθε ζώο, που κρατείται αιχμάλωτο - ακόμα και με φιλοζωικά ή οικολογικά προσχήματα - και χρησιμοποιείται για άλλους σκοπούς πέρα από την περίθαλψη και χωρίς μέλλον επανένταξη, ζητάει από όλους μας να το βοηθήσουμε και να μη στηρίζουμε με το εισιτήριό μας σε κάθε τέτοιο "πάρκο" την αιχμαλωσία του.

Οι Νέοι Πράσινοι πιστεύουμε ότι η αιχμαλωσία των ζώων είναι εξαρχής απαράδεκτη πράξη και με το να ψάχνουμε δικαιολογίες του τύπου "είναι καλύτερα εδώ από κάποιο άλλο πάρκο", γινόμαστε συνένοχοι και διαιωνίζουμε απλώς την κατάσταση. Είμαστε ενάντια στην αιχμαλωσία των ζώων και κατά των ζωολογικών πάρκων.

Καλούμε όλους να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους για το “καλό” που κάνουν τα πάρκα, να ενεργοποιηθούν και να γνωρίσουν τα ζώα στο φυσικό τους περιβάλλον, να συμμετέχουν στην πληθώρα προγραμμάτων που υπάρχουν στην Ελλάδα για την προστασία της άγριας φύσης και να κατανοήσουν ότι με το εισιτήριο σε τέτοιους χώρους διαιωνίζουν την αιχμαλωσία ζώων.

Πιστεύουμε ότι είναι απαράδεκτο να επιλέγονται τέτοιοι χώροι για εκδρομές περιβαλλοντικής εκπαίδευσης ως μια “εύκολη” λύση. Τα μηνύματα που πρέπει να περάσουν στα παιδιά σε σχέση με το σεβασμό που πρέπει να έχουν για τη φύση, δεν χωράνε σε έναν χώρο όπου φυλακίζουμε την ίδια τη φύση. Γι' αυτό ζητάμε άμεσα από την Πολιτεία να αναθεωρήσει αυτού του είδους τις δραστηριότητες.

Καλούμε την Πολιτεία να δημιουργήσει άμεσα χώρους υποδοχής ζώων για την επανένταξή τους στο φυσικό τους περιβάλλον, την προστασία των φυσικών τόπων και την επέμβαση με όλα τα μέσα για την απελευθέρωση των ζώων που χρησιμοποιούνται ως άλλο ένα εμπορεύσιμο προϊόν» εξηγούν τα μέλη των Νέων Πρασίνων που συμμετείχαν στη διαμαρτυρία.